Rozdział II .

Stała tam jak gdyby nigdy nic i patrzyła się na mnie. Była ubrana w długą, czarną suknię.

-Ostrzegam Cię, niedługo ktoś może umrzeć z twojej rodziny- powiedziała

Gdy tylko usłyszałam te słowa zrobiło mi się słabo i zemdlałam. Obudziłam się w nieznanym mi miejscu z okropnym bólem głowy. Spróbowałam się rozejrzeć  lecz głowa nie dawała o sobie zapomnieć i nie mogłam się podnieść. Nagle do pokoju wszedł Nicolas z nożem w ręku.

- Nie zabijaj mnie- krzyknęłam

- Zwariowałaś ! Nie chcę cię zabić, po prostu gotowałem i usłyszałem że się obudziłaś- powiedział

-Mogłeś chociaż odłożyć ten nóż- rzekłam

- Przepraszam, że cię wystraszyłem. Potrzebujesz czegoś ?– zapytał

- Masz jakąś tabletkę na ból głowy?- odpowiedziałam pytaniem

- Jasne, zaraz ci dam- powiedział

Podniosłam się do pozycji siedzącej i zobaczyłam pięknie wystrojony pokój. Nicolas podał mi  szklankę wody i tabletkę. Połknęłam ją i popiłam wodą. Nicolas wrócił do kuchni a ja dalej siedziałam  póki nie przyniósł jedzenia. Podniosłam się i usiadłam przy stole. Chłopak nałożył na talerz jajecznicę i podał go mi. Poszedł jeszcze po dzbanek kawy i zapytał czy napiłabym się. Odpowiedziałam mu że tak i jedliśmy  w ciszy. Po skończonym jedzenie, usiedliśmy na kanapie i włączyliśmy telewizor.

-Dlaczego poszłaś do lasu? – zapytał

-Chciałam się przejść. A ty co tam robiłeś? Śledziłeś mnie? – zapytałam

-Nie, to jest moje ulubione miejsce, lubię je odwiedzać – odpowiedział

-Tak się dziwnie składa bo moje też – powiedziałam

-Nigdy cię tam nie widziałem – stwierdził

-Muszę już iść , mama się będzie martwić, jak wychodziłam to nic nie zjadłam- rzekłam
-No właśnie, dlatego zemdlałaś. Miałaś szczęście że ja tam byłem- powiedział

- Odprowadzę cię – dodał

Wyszliśmy z jego domu i skierowaliśmy się w stronę mojego. Nagle spotkaliśmy moją, zapłakaną mamę.

- Mamo! Co się stało?- zapytałam

- Twój tata.. – urwała

- Co z nim? Gdzie on jest?!- krzyknęłam

- Miał zawał. Musisz jechać ze mną do szpitala.- powiedziała, ledwie łapiąc oddech

- Georgina iść z tobą ? –zapytał Nicolas

- Tak, chodź – odpowiedziałam, biegnąc za mamą

Dobiegliśmy do samochodu i wsiedliśmy w trójkę do samochodu.

-Mamo  jak to się stało? – zapytałam

-Nie mam pojęcia, już go takiego znalazłam- odpowiedziała

-Szukałam cię, gdzie byłaś? Czemu nie odbierałaś telefonu- zapytała

- Była ze mną – powiedział Nicolas, włączając się w rozmowę

Nagle nastała cisza i już nikt nie odezwał się ani słowem dopóki nie dojechaliśmy do szpitala.

Pędem weszliśmy do budynku i mama poszła do recepcji by zapytać gdzie leży tato. Po chwili wróciła i powiedziała że musimy czekać bo na razie nie możemy do niego wejść. Czułam się winna że nie zostałam w domu, może nic by mu się nie stało. Mama poszła gdzieś, nawet nie wiem gdzie. Byłam zmęczona i smutna. Koło mnie siedział Nicolas, był jakiś taki nie obecny. Poczułam się zmęczona, oparłam głowę na jego torsie i zasnęłam.

Ktoś zaczął mnie szarpać, przebudziłam się. To był Nicolas.
- Twój tata się obudził, możesz do niego wejść. – powiedział

Gdy tylko usłyszałam że mogę wejść do taty, zerwałam się na równe nogi. Pielęgniarka mnie do niego zaprowadziła. Weszłam do sali, leżał poprzypinany do tych wszystkich rurek i był całkiem blady. Mama weszła ze mną, była cała zapłakana. Od razu podbiegłam do szpitalnego łóżka i przytuliłam się do niego. Próbował coś powiedzieć ale mu nie wychodziło.

Minęła chwila, tato nachylił się do mnie i powiedział że dostałam list od niej i kazał poczekać aż mama wyjdzie z sali.

- Mamo, przyniesiesz tacie coś do picia? – zapytałam

Mama lekko zdziwiona, wyszła z sali. W tym czasie tato wskazał mi miejsce w którym ukryty jest list. Szybko podeszłam do szuflady i wzięłam go.

Droga Georgino !

Radziłabym Ci uważać na Nicolasa, ma tajemniczą moc. I pamiętaj o ostatnim ostrzeżeniu.

K.

Gdy mama weszła , tata powiedział żebym zostawiła ich samych i wyszłam.

Mamy nadzieję że spodobał Wam się nasz drugi rozdział. Czekamy na Wasze komentarze.   :)